Fotografe Lieve Blancquaert (63) reisde zes maanden met een camper door Europa. Haar tocht resulteerde in een tv-reeks, een boek én een expo. De fototentoonstelling kun je nog tot eind november gratis bezoeken in cc Binder. “Ik wil iedereen uitnodigen om met een open blik naar Europa te kijken.”
Waarom heb je deze reis ondernomen?
“Op 26-jarige leeftijd was ik aanwezig bij de val van de Berlijnse Muur. Daar voelde ik de kracht van éénheid, samenwerking en verbinding. Ik was toen hoopvol over het belang van een verenigd Europa. Maar de laatste jaren merkte ik veel cynisme over Europa en zelfs verdeeldheid, kijk maar naar de Brexit. Tijdens mijn reis wilde ik ontdekken hoe het zover is gekomen.”
En heb je het antwoord gevonden?
“Veel heeft te maken met het feit dat Europeanen elkaar onvoldoende kennen. We spreken een andere taal, zijn niet op de hoogte van elkaars geschiedenis, … Ergens is dat niet verwonderlijk, want de Europese Unie is een constructie van zevenentwintig lidstaten die kunstmatig zijn samengebracht. Dat is een ander verhaal dan bijvoorbeeld de Verenigde Staten van Amerika.”
Als je spreekt over angsten en verlangens blijken mensen veel gemeen te hebben.
Zijn Europeanen trots op Europa?
“Ook dat verschilt per land. In België leeft dat Europagevoel amper. Ik verklaar dat doordat we veilig in het midden zitten en ons onaantastbaar wanen. Dat is anders voor landen aan de buitengrens zoals Polen, Litouwen en Estland. Omdat zij lang onder de Sovjet-invloed leefden, vinden ze democratie en vrijheid nog geen evidentie. Daardoor hechten zij veel meer belang aan hun lidmaatschap van de EU.”
Toch vond je in al die diversiteit opvallend veel éénheid, vertel!
“Tijdens mijn reis stelde ik aan honderden Europeanen dezelfde vragen, zoals: waar ben je bang voor en wat betekent rijkdom voor jou? Als je spreekt over angsten en verlangens blijken mensen veel gemeen te hebben. Iedereen wil een goeie gezondheid. Iedereen wil veiligheid. Daarin zijn we geconnecteerd met elkaar, dat vond ik een mooie vaststelling.”
Ik heb geleerd dat we meer naar elkaar moeten luisteren.
Wat is de belangrijkste les die je zelf meeneemt uit deze reis?
“Dat we meer naar elkaar moeten luisteren. Veel standpunten uit Oost-Europa die wij hier moeilijk begrijpen, komen voort uit angst en onzekerheid – niet uit slechtheid. Neem nu homoseksualiteit. In het Westen legden we daar tussen de jaren zestig tot nu al een hele weg af. Maar landen die jaren achter het IJzeren Gordijn leefden, kwamen heel plots in die nieuwe realiteit. Het is logisch dat ook zij tijd nodig hebben om te wennen.”
De foto’s die je onderweg nam, stel je tentoon in een expo. Wat mogen we verwachten?
“Er zijn een dertigtal foto’s te zien. Dat is natuurlijk lang niet al mijn beeldmateriaal – maar bij een expo moet je rekening houden met de beschikbare ruimte. Ik probeerde foto’s te selecteren die de kern van het verhaal weergeven. Er staat telkens wat uitleg bij – zodat je ook wat achtergrond meekrijgt. In een apart zaaltje zie je ook een videomontage.”
Kom kijken Benieuwd naar de expo? Je kunt ‘m nog tot zondag 29 november bewonderen in cc Binder – gratis! De tv-reeks stream je via VRT MAX en het boek vind je onder meer in onze bib. |
Finissage
in aanwezigheid van Lieve Blancquaert
Zaterdag 28 november, 15u – 18u
