Vluchtelingenwerk Klein-Brabant viert tienjarig jubileum

Op heel wat plaatsen in de wereld heerst oorlog en geweld. Mensen slaan ervoor op de vlucht, op zoek naar een beter leven. Komen ze terecht in onze gemeente? Dan is de kans groot dat ze in contact komen met Vluchtelingenwerk Klein-Brabant. In dit jubileumjaar laten we oprichter Joos Wauters (75) uit Puurs aan het woord over de werking.

 Hoe ontstond Vluchtelingwerk Klein-Brabant?

“In 2016 kwam een grote vluchtelingenstroom op gang uit Syrië. Ook in onze gemeente en in Bornem werden vluchtelingen opgevangen door inwoners. Het leek me zinvol om samen voor een georganiseerde aanpak te gaan. Ik zag dat als een maatschappelijke uitdaging waarin ieder van ons een verantwoordelijkheid draagt. Wat gebeurt er in de wereld en hoe kunnen wij helpen?”

Wat is de ambitie van jullie vzw?

“We streven ernaar om vluchtelingen een warme thuis te geven. We willen kansen creëren voor inburgering, zodat mensen hier hun plaats vinden. De professionele hulpverlening zorgt ervoor dat de basisrechten gegarandeerd zijn. Wij vullen dat aan met ondersteuning in het dagelijkse leven: iemand vervoeren naar het ziekenhuis, meegaan naar de bank, samen een wandeling maken, ...”

“De grootste uitdaging ligt in het vinden van woningen”

Waar ligt jullie grootste uitdaging?

“Ongetwijfeld in het vinden van woningen. De wetgeving voorziet dat de gemeente de eerste maanden opvang regelt via het Lokaal Opvanginitiatief. Maar daarna moeten vluchtelingen zelf een woning vinden en dat is niet eenvoudig. Daarom helpen wij intensief bij die zoektocht. Als er een pand gevonden is, zorgen we voor meubels en huisgerief. En hebben mensen het echt moeilijk? Dan komen we zelfs financieel tussen in de huur.”

Kennis van de taal is een must bij de inburgering. Helpen jullie daar ook bij?

“Absoluut, de meeste vluchtelingen volgen sowieso les in een centrum voor volwassenenonderwijs. Wij zorgen voor extra oefenkansen. Zo organiseren we ’t Babbeluurtje, een bijeenkomst in de bib op dinsdagavond en vrijdagnamiddag waar anderstaligen hun Nederlands oefenen met vrijwilligers. Samen met de bib voorzien we ook een ‘Taalpunt Nederlands’ waar iedereen lesmateriaal kan lenen om te oefenen.”

“Er ontstaan soms levenslange vriendschappen tussen onze vrijwilligers en de vluchtelingen”

Is er ook op andere vlakken een samenwerking met de gemeente?

“De medewerkers van de Sociale Dienst die instaan voor het Lokaal Opvanginitiatief vragen geregeld naar een ‘buddy’. Dat is een vrijwilliger van onze organisatie die een vluchteling hier mee wegwijs maakt. In de gemeente loopt ook het project ‘Brugfiguren’ dat huiswerkbegeleiding voorziet. Ook daar zetten enkele van onze vrijwilligers hun schouders onder.”  

Jullie ondersteunen gemeente-initiatieven én andersom neemt de gemeente het soms van jullie over. Vertel!

“Wij vinden het belangrijk dat vluchtelingen mobiel zijn en zich makkelijk kunnen verplaatsen. Daarom voorzagen wij jaren geleden al fietsen – met vrijwilligers die het fietsonderhoud deden. Dat luik is nu overgenomen door de gemeente en de sociale organisatie NEKTARI die niet alleen fietsen maar ook fietsléssen voorzien. Het is fijn dat die wisselwerking er is. Je hoeft niet elk apart het warm water uit te vinden.”

Hoe reageren vluchtelingen op jullie ondersteuning?

“Ontzettend dankbaar. Die mensen zijn sowieso heel gastvrij. Als je bij hen op bezoek komt, krijg je mínstens een tas thee of koffie. Ik werd ook al meermaals uitgenodigd om tijdens de ramadan na zonsondergang mee te eten. Dat is pure verwennerij en hún manier om iets terug te doen. Er ontstaan soms levenslange vriendschappen tussen onze vrijwilligers en de vluchtelingen, mooi om te zien.”