Muziekgroep The Arch viert veertigste verjaardag

The Arch viert z’n veertigste verjaardag. En jij kunt erbij zijn! Want de band speelt in juli een thuismatch in Breendonk. “Eén van de weinige optredens in België. Meestal toeren we door Europa: van Duitsland, over Polen, tot Spanje.” Bandleden Pieter Declercq (46), Jan Lamberts (66), Ivan Moons (59) en Gerd Van Geel (56) blikken in dit jubileumjaar terug én vooruit.  

Hoe is The Arch ontstaan? 

Jan: “In de jaren tachtig speelden wij als jonge gasten muziek in aparte groepjes. Maar we kenden elkaar wel, bijvoorbeeld van jeugdhuis ’t Schuur in Breendonk. Op een dag begonnen we samen muziek te maken in mijn living. Daarna kwamen we wekelijks bijeen om te repeteren – en dat is veertig jaar later nog altijd zo.” 

Herinneren jullie zich nog het eerste optreden? 

Gerd: “Dat bleek een misverstand. We waren geboekt in Theatrium in Mechelen, een legendarische zaal waar ook U2 en Depeche Mode optraden. Op een woensdagmiddag kwamen wij er toe met onze wilde haren en leren jassen voor een publiek van kinderen. Na drie nummers dropen we af wegens te veel boegeroep …” 

We speelden ooit het voorprogramma van de Britse band Bauhaus, onze muzikale helden

Jullie doorkruisten heel Europa. Welke bestemming blijft het meeste bij? 

Ivan: “In onze beginjaren toerden we door Joegoslavië dat toen communistisch was: men verstond geen Engels, lichtreclame was verboden. Op straat werden wij als Westerlingen raar bekeken. Maar in de concertzalen wachtte altijd veel volk op ons.” 

Jan: “In die periode speelden we ook in Berlijn. De eerste keer was net voor de val van de muur - die zijn we toen gaan bekijken: een bijzonder moment. Kort na de val werden we gevraagd in het oostelijke deel. Er kwam geen kat, want iedereen was al gevlucht naar het westen.” 

Wat beschouwen jullie als het hoogtepunt van veertig jaar The Arch? 

Pieter: “Voor mij zijn dat onze optredens in Barcelona en Madrid in 2012. In de jaren negentig kwam ons nummer ‘Ribdancer’ in Spanje op een compilatie-cd en werd het veel gedraaid. Toen wij het live brachten, zong meer dan vijfhonderd man mee. Een kippenvelmoment!” 

Gerd: “In 2015 mochten we in Duitsland meermaals het voorprogramma verzorgen van Bauhaus. Dat is een Britse band die heel bekend is in de newwavewereld. Mogen spelen voor je eigen helden, ook dat is onvergetelijk.” 

We hebben hard gewerkt aan een sterke liveshow. Geluid, licht, beeld: het totaalpakket is af.

Hoe omschrijven jullie je sound? 

Ivan: “Er zijn invloeden van new wave, gothic, industrial, … We brengen vooral combinaties van gitaar en synthesizer in een sfeer van nostalgie. We zijn geen zware metalmannen, maar romantische zielen met een donkerte. Onze muziek is toegankelijker dan de meesten denken. Zeker live kunnen wij een breed publiek overtuigen.” 

Is de goesting na al die jaren nog altijd even groot? 

Pieter: “Ja, want we zijn nu op ons best. We hebben hard gewerkt aan een sterke liveshow. Geluid, licht, beeld: het totaalpakket is af. Zo projecteren we bij elk nummer een visual – bijna een film op zichzelf. Daardoor komt het publiek nog meer in de sfeer die we willen neerzetten.” 

Gerd: “We zijn amateurs – in die zin dat we allemaal nog een gewone job hebben. We kunnen niet leven van onze muziek. Maar het geld dat we ermee verdienen steken we terug ín de muziek. Daardoor moeten we niet onderdoen voor professionals.” 

Waar dromen jullie nog van? 

Ivan: “Net omdat er geen geldmachine achter onze groep zit, is het moeilijk om op de radio te komen. Maar ooit tóch een grote hit scoren zou mooi zijn. Of optreden in de AB in Brussel. Of een soundtrack maken voor een internationale film. Dat zien wij allemaal wel zitten!” 

Afbeelding